Wprowadzenie do wytrzymałości surowców złącznych poddanych obróbce cieplnej

Przy wyborze elementów złącznych ze stali węglowej gatunek surowca bezpośrednio określa wytrzymałość mechaniczną śrub po obróbce cieplnej. Różne materiały drutu poddawane są procesom obróbki cieplnej, takim jak hartowanie i odpuszczanie, co powoduje znaczne różnice w osiąganych standardach wydajności. Jest to kluczowy punkt odniesienia przy doborze elementów złącznych i produkcji na zamówienie.Jiaxing Aoke od wielu lat specjalizuje się w produkcji elementów złącznych. Wykorzystując nasze dojrzałe linie produkcyjne do obróbki cieplnej oraz wiedzę specjalistyczną w zakresie badań i rozwoju materiałów, możemy dobrać odpowiednie surowce w oparciu o warunki pracy klientów i wymagania wytrzymałościowe. Oferujemy dostosowane do indywidualnych potrzeb śruby ze stali węglowej i elementy złączne ze stali nierdzewnej różnych gatunków, a także wspieramy produkcję w oparciu o rysunki lub próbki klientów.

I. 1010/1018/1022 Walcówka ze stali niskowęglowej

1010, 1018 i 1022 to standardowe materiały ze stali niskowęglowej. Bez obróbki cieplnej w celu hartowania gotowe śruby mogą osiągnąć jedynie stopień wytrzymałości 4,8 lub niższy. Ze względu na różnice w zawartości węgla pomiędzy tymi trzema rodzajami drutu, istnieją niewielkie różnice w wytrzymałości na rozciąganie gotowych produktów. Jeśli śruby ze stali niskowęglowej 1010 i 1018 zostaną poddane obróbce cieplnej, twardość powierzchni produktu można zwiększyć, aby spełniała standardy klasy 6.8. Jednakże, ze względu na niskoemisyjną naturę surowca, obróbka cieplna utwardza ​​jedynie warstwę powierzchniową śruby, przy niewielkiej lub żadnej poprawie mikrostruktury i twardości rdzenia. W przypadku tego typu łączników niskoemisyjnych w przemyśle zazwyczaj stosuje się twardość powierzchni Vickersa (HV) jako podstawę oceny wytrzymałości.

II. 10B21 Stal borowo-węglowa

10B21 to powszechnie stosowany surowiec ze stali borowo-węglowej do elementów złącznych produkowanych masowo. Po obróbce cieplnej i hartowaniu całego ciała, gotowe śruby stale spełniają standardy klasy 8.8 lub wyższej. Można w pełni przetestować twardość powierzchni i rdzenia w skali Rockwella (HRC), a wartości twardości zarówno wewnętrznej, jak i zewnętrznej spełniają krajowe standardy akceptacji. Jest to główny materiał do masowej produkcji śrub i wkrętów maszynowych klasy 8.8.

III. CM435 Stal stopowa średniowęglowa

CM435 charakteryzuje się doskonałym ogólnym stosunkiem węgla do manganu. Po hartowaniu i odpuszczaniu elementy złączne wykonane z tego materiału mogą spełniać standardy wysokiej wytrzymałości, takie jak klasa 10.9 i klasa 12.9. Wykazuje równomierne hartowanie w całym przekroju, a wartości twardości HRC powierzchni i rdzenia można zweryfikować za pomocą zgodnych testów. Jest szeroko stosowany do elementów złącznych o wysokiej wytrzymałości w urządzeniach wysokociśnieniowych i maszynach budowlanych.

IV. Hartowana i odpuszczana stal węglowa 45K

Walcówka 45K poddawana jest hartowaniu i odpuszczaniu (podwójny proces obróbki cieplnej obejmujący hartowanie i odpuszczanie w wysokiej temperaturze) przed wysyłką. Wytrzymałość, ciągliwość i ciągliwość stali są zoptymalizowane, co znacznie zmniejsza ryzyko odkształcenia podczas późniejszej obróbki wtórnej i obróbki cieplnej. W połączeniu z procesem wstępnego podgrzewania podczas produkcji, gotowe śruby mogą niezawodnie osiągnąć stopień wytrzymałości 8.8 bez konieczności dodatkowego głębokiego hartowania, co czyni je odpowiednimi do standardowej produkcji śrub na dużą skalę.

V. Inne materiały metalowe nadające się do utwardzania poprzez obróbkę cieplną

Oprócz głównych materiałów ze stali węglowej, do hartowania poprzez obróbkę cieplną nadają się również stale nierdzewne 410 i 430, a także stopy aluminium serii 7. Z metalurgicznego punktu widzenia utwardzanie powierzchniowe można osiągnąć w przypadku zdecydowanej większości materiałów metalowych przy użyciu trójskładnikowego procesu współdyfuzji boru, węgla i azotu. Jednakże ze względu na wysokie koszty produkcji i złożone procedury produkcyjne związane z tym procesem, a także ograniczenia związane z ceną i trudnościami w przetwarzaniu, ta metoda hartowania jest zwykle zarezerwowana dla elementów złącznych produkowanych na zamówienie w małych partiach.